uragan/günlük
bİr nevİ "anı deposu"

Başkasının kurgusunda montaj hilesi olmak...

Dün bütün gün malum medyanın ve ne uzmanı olduğunu bir türlü anlayamadığım malum uzmanların Hakkari olayı, tezkere ve operasyon hakkındaki kişisel senaryolarını dinledim durdum. Gerim gerim gerildim. Neyseki seçimin son saatlerinde oy kullanmaya gittiğimde Nurcihan'ın dünya tatlısı üç kızıyla karşılaştım da, bir önceki yazıda kaleme aldığım keyifli akşamı geçirmiş olduk birlikte.
Peki gerginlik bitti mi? Tabi ki hayır. Birileri bizi Kuzey Irak'a çekene kadar da bitmeyecek sanırım. Aylardır yürütülen milleti gerim germe harekatı sonunda istendiği noktaya ulaştı.
"hadi girelim la, niye duruyoz; uçuruverek şunların hain kellelerini, temizleyek bu vatanı bilmem kimlerden."
Bugün Kuzey Irak'a girmeyin diyen ABD acaba gerçekten bunu mu istiyor? Kimin ya da kimlerin kurduğu oyunun piyonu olması bekleniyor bu milletten. Birileri Kutsal Ortadoğu planlarını uygulamaya başlamak mı istiyor? Ne oluyor?
"Kimin umurunda gardaş, girek gitsin, kurtulak bunlardan" demiyorum.
Terörü lanetliyorum. Olanlara üzülüyorum, ama operasyon derdimize deva mıdır?, sanmıyorum. Hadi girdik diyelim, ya sonra?
Sonra ne olacak? Müslümanı müslümana düşürmek olmayacak mı bunun sonu? Kuvvetle muhtemel öyle olacak. Haberleri izleyeceğiz. "Bilmem hangi şii grup, sonra bilmem hangi kürt grup K.Irak'taki askerlerimizle çatışmaya girdi" diyecek bültenler, hal böyleyken durulur mu, sonra da seyreyle gümbürtüyü.
Aylardır durmadan kabartılan milliyetçi damarlarımız, çat deyip çatlayacak orta yerinden.
Gerisini yazmak bile istemiyorum. Bunları düşünmek de istemiyorum.
Şehirlerin orta yerinde patlayan bombalar görmek istemiyorum, birbirine düşmanca bakan insanlar görmek istemiyorum. Bültenlerde ağıt yakan annelerin haberlerini görmek istemiyorum. Kimselerin hain planlarının bir parçası olmak istemiyorum.

Basit ve sıradan hayatımı, kendime has üzüntülerim ve kendime has sevinçlerimle yaşamak istiyorum. Anneler çocuklarını büyütmeye devam etsin istiyorum. Her kadın anneliği tatsın istiyorum, ama ağlamadan evladının ardından, ağıtlar yakmadan.

Çok dağıldı bu yazı, ama dağınığım ben de zaten ne yapayım, toparlayamadım, toparlayamıyorum.




İçim acıyor...
0 yorum:

İletişim

uragan3@gmail.com

Blog Arşivi

Translate