Canım fena sıkkın

Son zamanlarda kızımla başım fena halde dertte. Ukalalığı artık tahammül sınırlarını aştı ve beni çok zorluyor. En büyük sorunumuzsa sofrada yaşanıyor. Geçtiğimiz yıl yemeğini kendi yemeye gayret eden çocuk, kaşığı-çatalı çok güzel kullanabilmesine rağmen, yemeğini benim yedirmemi bekliyor. Yemesi için sürekli ya bir oyun, ya saçmasapan muhabbetler (yemezsen büyüyemezsin, bak bilmem kim yiyecek sen yemezsen....) yapmak gerekiyor ve ben bu durumdan nefret ediyorum.
Dayanamıyorum artık, ne yapacağımı bilmiyorum. Bu sabah itibariyle yedirmiyorum yemeğini. Kahvaltıda tabağına az miktarda kahvaltılık bir şeyler koydum ve bekledim yemesini. Ama şimdilik bir sonuç alabilmiş değilim. Kısa vadede işe yaracağını da sanmıyorum aslında. Umarım sabrım çabuk tükenmez.

Kendimi inanılmaz kötü hissediyorum. Ben yanlış yapıyorum bir yerlerde...

Yorumlar

fea dedi ki…
uyguladığın taktik bence en iyisi, dedem 'çocuk aç kalmaz' derdi hep; gerçi anne yüreği yine dayanamaz ama bence yemesi konusunda üzerine gittikçe daha kötü olur, hele bir de oyunlar yapıyorsan :)
URAGAN dedi ki…
Seni yeniden görmek güzel. :)
Zaten kuş kadar yediği için dayanamayıp yediriyordum ama dün hiç karışmadım ve akşam yemeğini kendisi yedi, bu sabah da kahvaltı tabağındakileri bitirdi. Umarım böyle sürer.
BLUE WOLF dedi ki…
CANIN BUNA SIKKIN OLMAMALI EGER Kİ Bİ ÇOCUGUN VARSA ONUN HERZAMAN YANINDA OLMALISIN.
SENİN CANIN BUNA SIKILIYOR PEKİ SON OKS KURBANLARI NE YAPSIN 3 SINAV YERİNE 1 SINAV.DÜŞÜN 2 SAATLİK BİR SINAV İÇİN 9 AY HAZIRLANIYORLAR CANLARI NASIL SIKKINDIR.SINAV KÖTÜ GEÇTİYSE BUNU AİLEYE SÖYLEYEMIYOR İÇİNDEN SONUÇLARIN AÇIKLANDIGI GÜN NEYAPACAGINI DÜSÜNÜYOR KENDİNİ ÇOK ZORLYOR ÇOCUMA ASLA KIZAMIYICAM
uragan dedi ki…
blue wolf; evet tabi ki her zaman yanıda olmalıyım ve yanındayım. Burası benim günlüğüm, ne olmuşsa onu yazıyorum. Ve insan her zaman iyi hissetmiyor, bazen işte tam da bu yazıda olduğu gibi altından kalkamıyor bazı şeylerin, tıpkı öks'si kötü geçen ve ailesine nasıl söyleyeceğini bilemeyen o çocuk gibi çaresiz hissediyor kendini, ama bunların hepsi sonra geçiyor.
Ben bu sınavlar konusunda çocuklardan tarafım, yaşadıkları zorlukları anlamak hiç de zor değil, üniversite sınavına 3 defa hazırlandım ben, kendini baskı altında hissetmenin nasıl bir şey olduğunu iyi hatırlıyorum.
Ama şunu asla unutmamak lazım, çocuğumuza herhangi bir şey için kızıyor olmamız onu çok sevdiğimiz gerçeğini asla değiştirmez. :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Rabbişrahli ve sadri!

"Benim için namurad olsun diyenler bermurad olsun"/"Babil'de Ölüm, İstanbul'da Aşk" okumaları

Matematik Performans Ödevi / Kocatepe Kavşağı / Aptal kovboy