uragan/günlük
bİr nevİ "anı deposu"

Kikirik kitap fuarında -2-

etiketler:
Nerde kalmıştım, Semerkand yayınlarından nihayet ayrıldıktan sonra; Diyanet Vakfı ve Din-bir-sen'den tanıdığım İsmail Hocayla karşılaştık. Ayaküstü biraz sohbet ettik, Elif'in izin verdiği kadar. Ardından yine koşuşturmaca. Sonra bir baktım yine Semerkand Yayınlarının önündeyiz. Ben nasıl olduğunu anlamaya bile fırsat bulamadan, stanttaki gençlerden aldığı bir kandil simidiyle geldi.

(Ve şaşırtıcı olanı gidene kadar simiti bitirdi!...)

Baktım, iftar saati yaklaşıyor. Babanın işyerine iftara yetişmek için çıktık avludan, biraz da camiin bahçesinde koşturup durduktan sonra, dolmuş duraklarına yürümeye başladık. Güven Parktaki duraklara gitmek için üst geçiti geçmiştik ki, hanımefendi çiçekçileri görüp, bir mutluluk çığlığı atıverdi. "Anne bak ne güzel çiçekler..."

Çiçekçinin önünde fotoğrafını çektim ve giderken çiçekçi abisi kızıma bir kırmızı karanfil hediye etti. Ve nihayet bir şekilde Balgat'a gideceğimiz dolmuşa bindik ve hatta oturduk bile.

Kızım da benim gibi geveze olduğundan konuşup durdu yol boyunca, Şoför bi ara "sen spiker mi olacaksın, ne çok konuşuyorsun?" dedi. Benimki cevap olarak: "ağlamıyorum ki, konuşuyorum sadece, ağlasam daha mı iyi?" dedi. :)

Sonunda iftara 20 dakika kala babamızın iş yerine ulaşmıştık. Kikirik ile birlikte sorunsuz, keyifli bir küçük gezi yapmış olduk birlikte. Büyüyor kızım, hem de öyle hızlı büyüyor ki...
İnsan inanmakta gerçekte çok zorlanıyor.

1 yorum:

Kikiriğe öğütlerine bayıldım, hatta zırlak biri olarak ağladım.. İnşAllah dilediğin gibi bir insan olur Elif.. İlk karnenize de tebrikler, ne güzeldir o ilk heyecanlar...


İletişim

uragan3@gmail.com

Blog Arşivi

Translate