Hayat zor ya, gerçekten.
Hem bir bana değil, herkese zor.
6 yıldır kapı komşun olan biri,
çocuğu kucağında, ayakta duracak hali olmadan ziline bastığında...
ve sen hiç bir şey bilmeden kapıyı açıp, komşunun o halini gördüğünde...
içeri girer girmez kollarına yıkılıp kaldığında,
ne yapacağını bilememenin korkusuyla,
çocuklar anlamasın, kaygısıyla,
yarasını deşmeden sakinleşmesini sağlamaya çalışarak,
kapı çalar ve kocası gelirse diye düşünerek,
yine ne yapacağını bilemeden,
gözyaşlarını durduramadan,
şimdi nefesi kesilecek diye korkarak beklerken,
biraz su biraz kolonya
başını okşarken,
gözyaşlarını silerken,
elimi tut!
dediğinde,
tutmak,
ben bu kadar mı kötüyüm, dediğinde
hayır, tabii ki hayır,
demek
bir şey ifade etmeyince....

ve yine, yeniden ne yapacağını bilemeyince
hayat daha da zorlaşıyor....

Yorumlar

SENABERA dedi ki…
Allah komşunun sıkıntısını gidersin inşAllah, dayanma gücü versin ve yavrusunu korusun .....
URAGAN dedi ki…
Amin,hem de en içten...
AYSUN dedi ki…
Off çok zor sanırım:( İnşallah komşun için herşey iyi olur...
URAGAN dedi ki…
inşaallah be aysun, ama zor görünüyor.
Biyonikkedi dedi ki…
Ya çok zor.Hem senin için de zor.Ne desen ne yapsan geçici tampon olacak sadece.Kesin çözüm lazım.Ona da yürek:(
Şİmdi nasıl?
Anladığım tahmin ettiğim ailevi konu mu?Yazmasan da olur,merak işte :O
URAGAN dedi ki…
Ayne öyle, ailevi konu. Hem de ne ailevi; bitmek bilmeyen seninkiler, benimkiler kavgası.
Ne söylesen boş, derdine deva olamıyorsun ki, elinden bi şey gelmiyor, o da üzüyor insanı.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Rabbişrahli ve sadri!

"Benim için namurad olsun diyenler bermurad olsun"/"Babil'de Ölüm, İstanbul'da Aşk" okumaları

Matematik Performans Ödevi / Kocatepe Kavşağı / Aptal kovboy