omur/deprem/mahlas/Hüsn-ü Aşk okumaları-son/"bir" üzerine...

1. Sabah teyzem aradı, mr sonuçları için. Boyundaki düzleşme mr ile sabitlendi, daha da ilginci; doğuştan olduğu sanılan, ya da daha sonra ciddi bir darbeyle oluşmuş olabilecek bir birleşme varmış, boyun omurumun aşağı kısmında, omuzlara yakın bölgede iki omur kemiği birbirine kaynamış ve sinirlere bası yapabilirmiş bu durum. Bu bölgeyi daha detaylı bir tomografi ile inceleyip, hangi sinirlere bası yaptığını bulacaklar ve ona göre bir tedavi uygulanacak. Şimdilik egzersizleri yapmam şart görünüyor.
2. Moralimi bozdu bu durum, özellikle teyzemin telefondaki gergin sesi, konuşmasının anlatmakta zorlanıyormuş gibi bir hava içermesi .... neyse yaaaa.
3. Dün akşam kanepeye uzanmış, kitap okurken; birden sağa-sola kaydığımı hissettim, deprem olmuştu, 2-3 sn. hissettik sadece. Deprem küçükmüş ama merkezi oturduğumuz ilçe olunca hissedildi tabi. 2 yıl önce ciddi sallantılardan sonra hazırladığım deprem çantasını, tıkmıştım gardrobun altına. Dün akşam çıkardım, eklenilecek şeylere baktım ve ulaşılabilir bir yere koydum. Hazırlıksızız... hayatın getirdiklerine karşı zayıfız ve hazırlıksızız.
4. Blog dünyasındaki karışıklıkları düşününce, yazarken mahlas kullanmak, fotoğraf yayınlamamak vs.. üzerindeki düşüncelerim netleşti. Mahlas iyidir,
5. Dün ebru sanatı ile ilgili bir sitede rastladığım videoyla bugünü noktalayayım.





Bu videoyu izlediğimde aklıma Hüsn-ü Aşk'ın son sayfalarındaki cümleler gelmişti. Onları da ekleyeyim de, kitabtan yaptığım alıntılar tamamlanmış olsun.


"O bülbül, o konuşan kuş, sülün hep bendim. Bütün bunların meydana gelmesine yanlış bir bakış sebep oldu, çünkü Aşk Hüsn'dü, Hüsn de Aşk, ...
O padişaha ise ancak Aşk erişti. ...Hikaye de burda sona erdi. Bundan ötesi görünmüyor. Allah'a yüzlerce hamd olsun ki, söz sessizlik alemine erişti."*


*Hüsn-ü Aşk/Şeyh Galip/Yeni Kuşak Yayınları/Ankara 2000 sayfa:110

Bu blogdaki popüler yayınlar

"Benim için namurad olsun diyenler bermurad olsun"/"Babil'de Ölüm, İstanbul'da Aşk" okumaları

Rabbişrahli ve sadri!

günlerimiz bitecek bir gün saya saya*