Özlem / Değmen benim gamlı yaslı gönlüme:(

Bugün Özlemin isteği olan, o muhteşem türküyü dinleyeceğiz.
Özlem, blogumu ziyaret eden arkadaşlar içinde sesini duyduğum tek blogger.
Hacca gideceklerin açıklanma sürecinde bir-kaç defa telefonla görüştük.

Öncesinde de başka bir kaç blog arkadaşıyla birlikte beni de evine davet etmiş, ben de hem eşimin o gün evde olması hem de biraz ürkekliğimden, gelemeyeceğimi bildirmiştim.

Telefonda sesini ilk duyduğumda, ne diyeceğimi bilememiş, adımı söylemiştim. Sonra beni tanıyacağı şekilde kendimi tanıtıp, uraganım ben, demeyi aklıma getirebilmiştim. Burada böyle senli benli konuşup, takılsak da birbirimize; nedense telefonda sizli-bizli konuşmuştuk ikimiz de.

Özlem, sesini duyduğumda ilk aklımdan geçen, ne kadar zarif ve kibar olduğundu. Özenle seçiyordun cümlelerini ve bi o kadar da temkinliydin sanki. Karşında konuşurken, aynı şekilde davranma ihtiyacı duyduğumu itiraf etmeliyim ve biraz da gergin olduğumu.
Ama daha sonra hac mevzuu ile ilgili yaptığımız diğer iki telefonda daha fazla kendim gibiydim, daha rahat ve senli-benli, blogda olduğu gibi aynı.

Her neyse, nedensiz yazmak istedim ne hissettiğimi. Dedim ya bir nedeni yok, sadece bilmeni istedim. Daha fazla uzatmadan türküyü ekleyeyim.



Bu yazıyı dün taslak olarak hazırlamıştım. Erken uyanamıyorum bu aralar. Gecikmesin, pattadanak yollayıvereyim, diye. Bugünün yazısı azzz sonra...

ınınınıııın.

Bu blogdaki popüler yayınlar

"Benim için namurad olsun diyenler bermurad olsun"/"Babil'de Ölüm, İstanbul'da Aşk" okumaları

Rabbişrahli ve sadri!

günlerimiz bitecek bir gün saya saya*