uragan/günlük
bİr nevİ "anı deposu"

"burhan sorardım aslıma, aslım bana burhan imiş"

etiketler:
"hastayım uleyn" diye başlık atışımın üzerinden 28 gün geçmiş. Ki o yazıyı yazdığımda da 2-3 gündür hastaydım. Bir ayı aşmış yani öksürüğüm. Bugün solarım sistırımla konuşunca farkettim..
Bronşiti zor da olsa geride bırakmışsam da, dumanını sevdiğim sigaradan vazgeçemeyişim -hastayken 3-5 arası sınırlı tutarak, dudak tiryakisi modunda takılsam da- iyileşmemi geciktirdi.
Hamdolsun az öksürüyorum artık.

*
Dikkat!!! bu yazının mesaj kaygısı yoktur!!!

Bu aralar ölümün beni sık sık yokladığını düşünüyorum nedensiz. Nedensiz de değil tam.. Nasıl anlatmalı, sanki göremediklerim daha görünür olmaya başladı, zaviyeyi değiştirince...
Son üç aydır özellikle; dünyaya nasıl bir pamuk ipliğiyle tutunduğumuzu kalben anlayacak tevafuklar oldu, çok.
Nasıl mucize eseri hayattayız aslında... Mucizelerin üzerinde yaşanıyor her bir hayat..
Ne hayatı her bir nefes mucize...
alıp verememek; verip bi daha alamamak var, her an...


Bu ilahiyi çok seviyorum, irtibatlı olduğundan iliştirdim...



burada ise bambaşka bir versiyonu var, çok güzel...Hem sözlerini de eklemişler, okumak isteyene...
özlü söz:armut piş!!! ağzıma düş!!!
1 yorum:

aslında hep bu farkındalıkla yaşamak lazım, kıymetini bilmek lazım da işte, biliyorsun, her zaman olmuyor...

öteki türlüsünün de kıymetini bilmek gerek gerçi, dünyayla irtibatı daha rahat koparmak için;)

dün söylemeyi unuttum, benim de ciğerler fenaydı bi ara, doktor bol bol ılık bitki çayı iç demişti. aklında bulunsun ablacım:)


İletişim

uragan3@gmail.com

Blog Arşivi

Translate