uragan/günlük
bİr nevİ "anı deposu"

çıt çıkarma!!! (sen hariç: Nusrat Fateh Ali Khan)

etiketler:
Üşüyorum..
Ayaktayım..
Yetişemiyorum...

Bir "çıt" ta dağılıyor ruhum, toplayamıyorum parçalarımı...

Bu batasıca dünyaya yerleşemiyorum..

Dünya telaşında kaybolabilenlere hayran olasım geliyor;
kadın günlerinde kocalarını çekiştirebilenlere, iki kurabiye arası bebeciğini paylayabilenlere, evinin işine gömülebilenlere, alışveriş merkezlerinde kaybolabilenlere, kariyer planlarında kendilerini unutabilenlere....

Çok sevmeme rağmen benim olmadığını bildiğim bir evladı yetiştirmeye çalışmak, benim olmayan sevgiliyi usandırmadan bir ömrü paylaşmak, benim olmayan bir ailenin parçası kalmak, benim olmayan bir işi sahiplenmeye çalışmak, benim olmayan bir hayatı sürdürmeye çabalamak...

Ne zor ve ne yorucu...

Yerleşemiyorum bu batasıca dünyaya, kök salamıyorum...

Aslında "dünya hayatının "oyun ve eğlenceden ibaret" olduğunu bildiğimden, böylesi daha da doğru geliyor ruhuma, sahiplenmeden sürdürmek yani; ama zor, çok zor..

Hisseder gibi oluyorum sanki, Karakoç'un "uzatma dünya sürgünümü benim" derken ne hissettiğini...


Biliyorum, tek liman SEN'sin...
Tek parça halinde kalabilmenin tek yolu SEN de...

Ama günahlarımın koca dalgalarında, zerre-i miktar iyiliğimden inşa ettiğim derme çatma salımla sana ulaşmaya çalıştıkça, daha geriye atıyor beni dalgalarım...

Yine de sal dağılmadan gayretten vazgeçmemek için direniyorum...

Umut etmeye çalışıyorum;
gün doğacak
dalgalar sakinleyecek
liman daha görünür ve daha ulaşılır olacak...

Her şey güzel olacak..

O güne kadar ruhumu tek parça halinde muhafaza et Yarab!!!


1 yorum:

sustum; sükut ikrardan gelir de, sahi bir gün her şey güzel olur mu?

yine ne çok konuştum:)


İletişim

uragan3@gmail.com

Blog Arşivi

Translate