yastık ve gözyaşı




Telefonu kapatıyor ve soruyor Elif, kırgın;

-niye kendinden başkasını düşünmüyor insanlar?

yutkunuyorum, cevaplıyorum.

-yapacak bir şey yok evladım, sen başkalarını da düşünmeye devam edeceksin, üzüleceksin ama Allah böyle istiyor deyip, düştüğün yerden kalkacaksın, her zaman herkes sınavı geçecek diye bir kural yok, diyorum.

-insanlardan beklenti içinde olmayacaksın, iyi olmaya çalışmanın getirisi en azından bu dünyada hüzündür, yeri gelecek beklemediklerinden beklenmedik tavırlar göreceksin, üzüleceksin ama bencil olmayacaksın, yeri gelecek "üzülmesin" diye sen üzüleceksin; kimi anlayacak, kimi anlamayacak ama sen kalbini temiz tutacaksın ve fesada kapatacaksın.

Sonra sarıldığı yastığı alıyorum, "yastığa değil anneye sarıl" deyip, gözyaşlarını siliyorum. Çocuğuma "bu dünyanın kurallarıyla" yaşamayı öğretmediğim için daha çok üzüleceğini yeniden hatırlıyorum ve göğsüm daralıyor, Allah'a sığınıyorum.

Yorumlar

Nurcihan dedi ki…
Büşram bu yazını 27 mayıs 2015 tarihinde saat 12:10 da okudum .Duygulandım sen çok duygulu ve güzel kalpli bir kızsın seni seviyorum Allah yardımcın olsun .
uragan dedi ki…
Allah razı olsun ablacım, ben de seni çok seviyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Rabbişrahli ve sadri!

"Benim için namurad olsun diyenler bermurad olsun"/"Babil'de Ölüm, İstanbul'da Aşk" okumaları

Matematik Performans Ödevi / Kocatepe Kavşağı / Aptal kovboy